Gewone scholen zijn ontworpen om mensen te produceren die kunnen lezen en schrijven, niet te grote ambities hebben, en in staat zullen zijn om de werkende wereld te betreden om voor een gemiddeld loon een dienstbare en bureaucratische functie te vervullen. Werkgevers hebben steeds meer te zeggen over waar het onderwijs over moet gaan, dus het onderwijs dient nu het bedrijfsleven in plaats van haar ware doel te vervullen, namelijk het individu te verbeteren. Universiteiten zijn geen academies van wijsheid, maar instituties voor de behoeften van het bedrijfsleven. De industrie wil gewillige, plichtsgetrouwe, gehoorzame werkers die niet teveel nadenken en nooit de hiërarchie bedreigen. Ze wil geen rebellen, ketters en vrijdenkers. Ze wil "yes men" die doen wat hen wordt opgedragen en nooit klagen.

Een van de grootste fouten die de Staat kan maken is alle kinderen, ongeacht hun verschillen, in uniforme "one size fits all" scholen te proppen waar ze een gestandaardiseerd curriculum onderwezen krijgen dat nooit aan de specifieke behoeften en talenten van het kind wordt aangepast. Als je iedereen op Aarde "one size fits all" kleren zou geven, zouden de meesten er vreselijk uitzien, terwijl het voor de gelukkige enkeling perfect zou passen. Zo is het ook met onderwijs. Voor enkelen is het onderwijssysteem precies goed – voor alle anderen is het in mindere of meerdere mate een ramp. Mensen zijn individuen. Ze hebben talenten en zwakheden. Niet-verenigbare persoonlijkheidstypes kunnen niet goed met elkaar overweg. Op huidige scholen wordt pesten als normaal gezien. De leerkrachten zien nooit iets, of doen alsof ze niets zien.

De leerlingen met de beste cijfers zijn vaak niet de meest intelligenten, maar degenen met het beste korte-termijn geheugen, of die het beste zijn in stampen en uit het hoofd leren. Meestal vergeten ze na het examen het meeste weer.

In tegenstelling tot de staatsscholen hebben de exclusieve privéscholen voor de bevoorrechte elite ten doel het beste onderwijs te leveren dat geld maar kan kopen, de toekomstige leiders klaar te stomen, een op maat gesneden onderricht te verschaffen die hun sterke kant aanspreekt, ze te leren hun ambities zo groot mogelijk te laten zijn, krachtige sociale netwerken voor hen op te bouwen waarmee ze verzekerd zijn van de beste banen en het beste van het leven. Wanneer het aankomt op het onderwijs van de elite wordt er alles aan gedaan om zeker te zijn van de beste uitkomsten. Kortom, het leven is opgezet als vals spel waarin een klein netwerk van elite families profiteert van de inzet van de meerderheid.

Onderwijs zou zich moeten richten op het ontdekken van wat kinderen goed kunnen, en waar ze niet zo goed in zijn. Als je wiskunde onderwijst aan iemand zonder wiskundige aanleg, zul je zijn zelfvertrouwen en eigenwaarde schaden. In het leger stelt men dat je "falen niet moet bestendigen." Ook scholen moeten dat niet doen. Laat mensen geen dingen doen waarvoor ze geen sprankje talent hebben. Het is zinloos, werkt contraproductief en heeft een schadelijke psychologische uitwerking.

Sommige kinderen hebben artistiek talent, anderen praktische vaardigheden, weer anderen aanleg voor logica enzovoorts. Sommige kinderen "denken" zich een weg door het leven, anderen "voelen" hun weg. Sommigen zijn buitengewoon intuïtief terwijl anderen op hun zintuigen vertrouwen. Sommige kinderen willen met visuele middelen onderwezen worden, sommigen vinden het fijner als een leerkracht voor de klas staat, en anderen leren het beste wanneer ze voortdurend rond kunnen lopen en direct objecten kunnen hanteren.

We hebben scholen nodig die respect hebben voor de verschillende psychologische types, verschillende vaardigheden en verschillende manieren om te leren. De "one size fits all" benadering is belachelijk. Om een hoog onderwezen en productieve samenleving te bereiken, hebben we een onderwijssysteem nodig dat op maat is gemaakt om het beste uit elk van ons te halen. We moeten aangemoedigd worden om goed "na te denken" – op de manier die het meest geschikt is voor ons, op een manier die ons het grotere geheel doet beseffen en onze unieke talenten doet ontplooien.

Onderwijs vormt de basis van een goed functionerende samenleving en iedereen verdient het om toegang te hebben tot kennis. Een uitmuntende opleiding moet gratis zijn. Onderwijs is het fundament van een hoogontwikkelde beschaving, en vergt daarom de grootste investering. Maar waar komt het geld vandaan? Aanvankelijk van de 100% erfbelasting op de rijken en een enorme besparing op het militair-industriële complex, en daarna van de enorme toename van productiviteit, van het bruto nationaal product, dat het gevolg zal zijn van een goed onderwezen samenleving. Waar wachten we nog op?

Het doel van een goed onderwijssysteem is ieder persoon de beste voorbereiding op het leven te geven. Het heeft niet ten doel als een worstenmachine een eindeloze voorraad werkmieren, robotten en niet-denkende, inschikkelijke, onderdanige conformisten te produceren, voer voor de kapitalistische kantoren en bedrijven.

Onderwijs moet voor iedereen op maat gesneden worden. Hoe bereiken we dat? Een uniform "one size fits all" systeem moet worden afgeschaft.

Verscheidenheid is de sleutel voor het nieuwe onderwijs, gebaseerd op de Myers-Briggs persoonlijkheidstypes (zoals besproken in het voorgaande artikel over de nieuwe psychologie). Er zouden zestien parallel lopende onderwijssystemen moeten zijn, een voor elk Myers-Briggs type. Het onderricht dat geleverd wordt is perfect voor elk type, omdat het de sterke kanten aanspreekt en de zwakheden vermijdt.

Dit zal de eerste keer in de geschiedenis zijn dat studenten op maat gesneden onderwijs zullen krijgen, ontwikkeld om het beste uit hen te halen, in plaats van alle kinderen met één curriculum op te zadelen.

Kinderen zouden dit soort onderwijs moeten ontvangen van het 4e tot het 10e jaar. Het doel van dit onderwijs is te garanderen dat iedereen vloeiend kan lezen, schrijven en tellen, en al enigszins te bepalen wat hun voornaamste interesses en talenten zijn.

In de secundaire fase van het onderwijssysteem (van 10 tot 16 jaar), zijn er vier onderwijsstelsels op basis van de vier Keirsey "temperamenten" – Guardians, Artisans, Idealists en Rationalists. In deze onderwijsfase kunnen introverten en extraverten met elkaar leren omgaan.

Secundair onderwijs geeft iedereen een breed onderricht over vele onderwerpen, eindigend met het voltooien van drie eindejaarsprojecten over die onderwerpen waar ze het meest in geïnteresseerd zijn.

Het tertiaire onderwijssysteem (van 16 tot 21 jaar) verschaft elk kind de 10.000 uur waarvan gesteld wordt dat die nodig zijn om iemand een expert te maken op zijn gekozen vakgebied. De student kiest, op basis van het meest succesvolle project aan het einde van zijn secundaire onderwijsfase, het vakgebied waarin hij zich wil specialiseren en verdiept zich er dan vijf jaar lang in op een zeer hoog niveau. Als hij 21 is, zal hij een expert op zijn vakgebied zijn en bij het betreden van de arbeidsmarkt direct een impact hebben van het hoogste niveau. Hij zal zoveel expertise hebben dat hij makkelijk binnen een jaar directeur kan worden.

We zullen een hele generatie 21 jaar oude experts hebben – de hoogst onderwezen groep in de geschiedenis van de mensheid – klaar om in korte tijd de wereld te transformeren. Ze zullen de meest elite mensen aller tijden zijn, klaar om visionaire paradigma's te implementeren, zoals het Venus Project.

Deze 21-jarigen zullen experts zijn op de vakgebieden waar ze van houden. Ze kunnen rekenen op enorm bevredigende levens, toegewijd aan wat hen het meest stimuleert. Ze zullen niet als voer voor kapitalistische bazen dienen. De meeste van hen zullen veel beter onderwezen zijn en meer expertise hebben dan hun bazen. Ze zullen de voorlopers zijn van een revolutie van de mensheid. Zij zijn onze glorieuze toekomst.

Er zou ook een vierde component aan het onderwijssysteem kunnen worden toegevoegd (van 21 tot 26 jaar) – het genie niveau. Zij die bewezen hebben dat ze op hun vakgebied de meeste expertise hebben ontwikkeld, ontvangen nog eens 10.000 uur onderwijs in de hoop dat ze voorbij de grenzen van hun gekozen vakgebied zullen gaan en de nieuwe ideeën zullen genereren die de eindeloze nieuwe mogelijkheden van de mensheid mogelijk maken.

4–10: primair onderwijs, gebaseerd op de 16 Myers-Briggs categorieën.

10–16: secondair onderwijs, gebaseerd op de 4 Keirsey temperamenten.

16–21: tertiar onderwijs – de 10,000 uur (equivalent aan een Masters Degree).

21–26: equivalent aan een PhD (Doctor of Philosophy) van topniveau.

Uiteraard is dit maar een prototype onderwijssysteem, een beginpunt dat dialectisch verbeterd zal worden tot het de best onderwezen mensen ooit voortbrengt, een nieuwe generatie die gelukkig en energiek zal zijn, en nooit zal neerbuigen voor een bevoorrechte elite.

Joseph Chilton Pearce, auteur van o.a. Magical Child en The Crack in the Cosmic Egg stelt in een interview:

"The prime sin that culture really can't tolerate is the idea that we are by nature divine creatures, transcendent. Everything within us is built to rise and go beyond limitation and constraint. And what blocks it are the very forces all around us that offer these counterfeits, which we call our great noble philosophies, our religions and our institutions, our flags and our bibles and all the rest of that. This blocks it, and sidetracks us, it derails us from this innate, inherent biological growth process, but boy can it be overcome by one parent and one child at a time. And then later on by an appropriate educational system, such as I find in [Rudolf Steiner’s] Waldorf Education."

"In the early nurturing of the child you could avoid the whole cultural travesty itself and come up with, literally, the transcendent human being who can rise above the pitfalls of our current age."

"It's not going to come about by building cathedrals, but through treating our children in a radically new way."

Wij zijn het hier volkomen mee eens. Dat is de hele kwestie in een notendop. Waar wij naar streven is een radicaal nieuwe visie. Het hele mainstream systeem moet opgeheven worden aangezien het enkel een worstenfabriek is, een "one size fits all" benadering die is opgezet om gewone mensen hun lage positie in de kapitalistische slijpmachine te doen accepteren. De elite laat haar kinderen naar privéscholen gaan waar ze het beste onderwijs krijgen en geleerd wordt de massa te domineren, terwijl de massa naar staatsscholen gaat waar hen geleerd wordt hoe ze hun elite meesters moeten dienen.

Wat de weg voorwaarts betreft moeten de benaderingen van Rudolf Steiner (Vrije Scholen, Waldorf educatie) en Maria Montessori zeker aan de mix worden toegevoegd, maar we willen dat nog vele andere ideeën worden geïmplementeerd. Waar het op neerkomt is dat we in staat willen zijn om zeer snel vast te stellen waar een kind passie voor heeft en een onderwijssysteem te hebben dat voor hen op maat is gesneden en hen de mogelijkheid geeft het beste uit zichzelf te halen. Elk kind zou het heerlijk moeten vinden om naar school te gaan.

Sommige Waldorf en Montessori scholen zijn nu al perfect voor sommige kinderen, maar ze zijn niet voor iedereen geschikt.

Psychologische selectie zal een grote rol spelen in het nieuwe systeem, maar ook andere ideeën zullen relevant zijn, en we verwachten een periode van dialectische optimalisatie voordat het perfecte onderwijssysteem ontstaat. Het ultieme doel is dat elk persoon die de school verlaat concludeert dat zij het beste onderwijs hebben genoten dat de Staat hen maar had kunnen geven. Hoeveel mensen kunnen dat vandaag de dag stellen?

Onderwijs is de sleutel tot alles en moet de centrale focus van de Staat vormen. We kunnen geen perfecte wereld hebben voordat we een perfect onderwijssysteem hebben. Het private onderwijssysteem zal opgeheven worden wanneer grote aantallen geoptimaliseerde individuen de staatsscholen verlaten, klaar om de wereld te transformeren, en weigerend om een tweederangs burger te zijn in een gelaagde samenleving met de bevoorrechten bovenaan en alle anderen als hun feodale dienaren.

Het ligt voor de hand dat de meritocratische beweging Steiner en Montessori scholen expliciet steunt (en elk vergelijkbare soort school) aangezien ze al vele methodes en ideeën die wij willen promoten in de praktijk brengen.

Aangezien de Steiner en Montessori onderwijsmethodes al een levensvatbaar framewerk hebben, kunnen ze direct op meer scholen geïmplementeerd worden. Ze stellen de Staat in de gelegenheid om het traditionele onderwijsmodel in zeer korte tijd te vervangen. Stel je eens hele landen voor vol Vrije School leerlingen – zulke landen zouden een radicale stap in de nieuwe richting zetten.

Waarom zouden we geen gebruik maken van een goed functionerend, reeds bestaand model terwijl de details van het “ultieme” onderwijssysteem uitgewerkt en verfijnd worden? Waarom zou de meritocratische beweging niet samenwerken met de voorvechters van deze alternatieve onderwijsvormen? We kunnen hun systemen prima gebruiken als een dialectische vertrekpunt.

Ons officiële standpunt is daarom dat alle staatsscholen onder een meritocratische regering onmiddellijk de algemene principes van Rudolf Steiner en Maria Montessori moeten implementeren. Dit vormt het dialectische startpunt voor een complete herziening van het onderwijssysteem. Elementen zoals competitie en psychologische selectie kunnen in de Steiner en Montessori scholen geïmplementeerd worden. Sommige kinderen komen tot bloei in een omgeving van competitie, anderen niet. Competitieve kinderen moeten de kans krijgen met elkaar te wedijveren. Degenen die de voorkeur geven aan een afwezigheid van competitie dienen van de competitieve benadering afgeschermd te worden. Iedereen moet zich goed voelen over zijn educatieve omgeving.

Het is zeker zinnig dat de meritocratische beweging een samenwerkingsverband aangaat met de innovatieve, radicale denkers die betrokken zijn bij de Steiner en Montessori scholen.

Bovenal dient het meritocratische onderwijssysteem iedereen de gelegenheid te geven om gebruik te maken van de 10.000 uur onderwijs die vereist zijn om iemand tot een expert op zijn gekozen vakgebied te maken. Iedereen moet zijn of haar opleiding afsluiten als een meritocraat, als een erkend expert op een bepaald gebied. Dit is van essentieel belang voor ieders zelfwaardering aangezien men in het meritocratische systeem omgeven zal zijn door andere experts. Iedereen zal een expert zijn op een bepaald gebied, waardoor het huidige paradigma van de bevoorrechte elite en de domme, ongekwalificeerde massa niet langer van toepassing is.

De notie van een bevoorrechte elite moet letterlijk ondenkbaar worden.